در مرحله‌ی خاصی از مواجهه با رنج، انسان تنهایی را برمی‌گزیند.

چرا که متوجه می‌شود هر حضوری تنها رنجش را مضاعف می‌کند. درک پریشانی درونش برای ناظر بیرونی ناممکن است.

سکوت را انتخاب می‌کند یا دیگر نقاب‌ها را؛ خشم، مسخرگی، بی‌تفاوتی و…

آلبر کامو